Tuesday, November 15, 2011

ความเป็นผู้นำระดับประเทศ



        ความจริง เรื่องของผู้นำ ไม่ใช่เรื่องใหม่ และก็มีคนเขียนกันมากแต่บางครั้งไม่ตรงกับสภาพความเป็นไปของปัจจุบัน หรือมีเหตุวิกฤตการณ์ขึ้นมาอาจใช้ไม่ได้ผล
     
        เหตุการณ์ของบ้านเมืองเรื่องน้ำท่วม
        จากเหตุการณ์"มหาอุกภัย และอาเพศ วิกฤตของประเทศไทย ปี 2554" ในช่วง ก.ย.-พ.ย. เป็นสิ่งที่ไม่น่าเกิดขึ้นและไม่สมควรจะหายนะเช่นนี้....ถ้าผู้บริหารบ้านเมือง มีความเป็นผู้นำที่มีความสามารถพอ
        เหตุการณ์ "ประชุมฟอก...น้ำเสีย-น้ำเลวให้เป็นน้ำขุ่นใส ของ ครม.ชุดมหาอุทกภัย และอาเพศฯ ไทย" ที่บอกว่า คนระดับ หัวหน้ารัฐบาล ไม่รู้เรื่อง

         ทั้ง 2 เหตุการณ์ทำให้นึกถึง เรื่องของ"ความเป็นผู้นำระดับประเทศ"

        ความเป็นผู้นำ หรือ Leadership เราไม่มีทฤษฎีที่เป็นของไทยเองซึ่งจะใช้อธิบายได้ จึงต้องเรียนรู้และยืมของฝรั่งมาใช้และอธิบายกัน
     
        อย่างแรก     มีเรือดี พายดีไม่ขี่ข้าม ไปเอาเรือรั่วน้ำมาข้ามขี่

        ผู้นำในการจัดการและแก้ปัญหาเรื่อง น้ำท่วมและอาเพศของประเทศ  พบว่า
        
          -ไม่มีความเป็นผู้นำในการตัดสินใจแก้ปัญหาระดับชาติได้  
         คนเป็นผู้บริหารระดับสูงของหน่วยงานภาครัฐมาก่อน แต่ไม่น่าเชื่อว่าทำงานไม่เป็น แก้ปัญหาการเปิด-ปิดประตูระบายน้ำไม่ได้   การรื้อผนังกั้นน้ำ  การไม่รู้ว่า พื้นที่ใดควรรักษาหรือพื้นที่ใดควรให้น้ำท่วม  หรือแก้กระทั่งของบริจาคก็ มีปัญหาความไม่โปร่งใส  ฯลฯ
        
            -การสื่อสารให้ คนเข้าใจ ไม่สามารถทำได้ ทั้งผู้นำสูงสุดของประเทส และ ผู้นำเฉพาะกิจในการแก้ปัญหา

          -ใช้คนไม่ตรงกับงาน เราไม่รู้ว่าคนที่รับผิดชอบ มีความรู้ความเข้าใจในการแก้ปัญหาหรือไม่ เช่น
           1) รู้จักภูมิประเทศ และสภาพแม่น้ำลำคลอง  และ ปากแม่น้ำดีเพียงพอหรือไม่
           2) ความสามารถในการควบคุมและระบายน้ำโดยเฉพาะ การเปิด-ปิดประตูน้ำ ระบายน้ำจากเขื่อน และ ประตูน้ำในคลองต่าง ๆ จนกระทั่งถึงอ่าวไทย
           3) ความสามารถในการเจรจาต่อรองเมื่อเกิดการขัดแย้ง ระหว่างผู้เสียประโยชน์จากน้ำท่วม และ การรักษาพื้นที่สำคัญ กับความสูญเสียทางเศรษฐกิจ

           ซึ่่งตรงกับคำไทยที่ว่า "มีเรือดี พายดีไม่ขี่ข้าม ไปเอาเรือรั่วน้ำมาข้ามขี่"   แต่สิ่งที่เราพบ คือ ความเป็นผู้นำของทหาร หรือ กองทัพสามารถรับมือและจัดการปัญหาผู้ประสบภัยได้ดีกว่าหน่วยงานของรัฐทั้งหมด

        อย่างที่สอง   ข้าพเจ้าขอรับผิดชอบแต่ผู้เดียว
        บางคนอาจจะบอกว่า  เป็นคำพูดของผู้นำแบบเผ็จการ  แต่ผมมีข้อคิดให้ถกเถียงทางปัญญา
       ... ผู้นำย่อมต้องรับผิดชอบทุกอย่าง ทั้งการกระทำและคำพูดในสิ่งที่ตนเองได้พูด ได้ทำ  หรือไม่ว่าบรรดาเหล่าบริวาร  ข้าทาส สมุน ลูกกะจ๊อกคนใดทำในขณะที่ท่านเป็นผู้นำอยู่ จะมาบอกว่าไม่รู้ ไม่เห็น ไม่อยู่ คงทำไม่ได้พูดไม่ได้  อย่างนี้ต้องกลับไปอ่านตำราการบริหารใหม่ ยกเว้นว่าโง่ อาจไม่เข้าใจ ก็ถามคนที่รู้มากกว่า แต่อย่าไปถามโจรคงได้คำตอบที่ผิดศีลธรรม
         .....ผู้นำต้องไม่ภามว่าสิ่งที่ตนเองทำนั้นผิดกฎหมายหรือไม่  หรือ บอกว่าไม่เห็นมีใครว่าเลย เขาก็ทำกันอย่างนี้
               เพราะผู้นำที่มีความสามารถต้อง ทำและรับผิดชอบอยู่บนหลักการของการมีศีลธรรมอันดีงาม ไม่ทำในสิ่งที่คนปกติทั่วไปเขาไม่ปฏิบัติกัน
               อย่างนี้ถึงจะเป็นผู้นำที่สง่างาม

ดร.ดนัย เทียนพุฒ
     นักวิชาการผู้ทรงคุณวุฒิและที่ปรึกษาอิสระ
วิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิสถาบันพระปกเกล้า
โทร 0818338505  email: drdanait@gmail.com
Post a Comment